platforma blogowa portalu głos koszaliński

Trup-hop w klubie Plastelina: Dyzmatronik 11 maja 2013

Dyzmatronik, zespół grający tajemniczy gatunek muzyczny, jakim jest trup-hop zagra w Koszalinie. W tutejszym klubie Plastelina pojawią się 11 maja 2013 roku.

 

Dyzmatronik

Dyzmatronik


Dyzmatronik to Maciej Maciora Balcewicz i Artur Sosen Klimaszewski, którzy zaczęli współpracę w 2010 roku. Trafili na siebie przypadkiem i stwierdzili, że trzeba połączyć światy tak różne jak okolice hip-hopu (w których obracał się Maciora) i muzykę ilustracyjną (jaką zajmuje się Sosen). Najciekawsze rzeczy dzieją się przecież na styku gatunków. A takiej mieszanki nikt chyba przed nimi nie próbował.

Dlaczego nazwali się Dyzmatronik? Bo to po prostu dobrze brzmi. No i nawiązuje „tronikiem” do lat 80-tych, które zespół darzy dużą sympatią (dzieciństwo itp.) A Dyzma? To przecież bohater naszych czasów. Wystarczy w odpowiednim momencie pojawić się na odpowiedniej trybunie…I za chwilę cały kraj wie jak wygląda twój tyłek! Dlatego Dyzmatronik mówi o sobie: „Jesteśmy nieznanymi celebrytami”.
MUZYKA: Szuflady im nie pasują, jeśli jednak ktoś musi im jakąś metkę przypiąć to stworzyli własną markę – „trup hop”. Jest elektronicznie, ale z pazurem. Jest tu ambient i nuta nawiązująca do lat osiemdziesiątych. Coś z cold wave, minimal i z nienachalnego eksperymentu. A wszystko to nie pozbawione elementów pastiszu i specyficznego poczucia humoru.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=e2AZwfUbBCA[/youtube]
Nie jest to towar dla wszystkich, ale jeśli dacie się wciągnąć w te dźwięki – to ich debiutancka płyta was zaskoczy. Jest różnorodna. Niektóre utwory mogą kojarzyć się ze słuchowiskiem lub filmową ścieżką dźwiękową. To nic dziwnego – Sosen pracuje w radiu i stworzył muzykę do ponad dwudziestu spektakli różnych poznańskich teatrów alternatywnych.

 

TEKSTY: Przede wszystkim nic o problemach osiedlowych. Nic o polityce. Maciora (bo on za teksty jest odpowiedzialny) opowiada o ludziach swojego pokolenia. „Ludzie – cząsteczki elementarne” to główni bohaterowie na płycie Dyzmatronika. Statystyczni single odbijający się od siebie w klubach. „Mają na rano, ale jeszcze zostaną” czasami tylko po to by nabrać się na dowcipy jakiejś „emo”. Bywa, że i kac się zdarzy.Na szczęście – nie moralny. Teksty ironizują, ale nie oceniają. Maciora nie zasypuje nas też gradem „celnych rymów”. Jego historie to po prostu dobre obserwacje nie pozbawione poczucia humoru.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=ZJGSb_skies[/youtube]

(materiały promocyjne)

 

Komentowanie wpisu jest wyłączone.